کتاب عربی نهم را شاید بتوان پلی بین عربی متوسطه اول و متوسطه دوم نام‌گذاری کرد، پلی که اگر محکم و اصولی ساخته شود به‌راحتی می‌تواند مطالب پایه‌های هفتم و هشتم را به عربی دهم و یازدهم و حتی دوازدهم وصل کند و اگر این پل محکم و استوار نباشد قطعا دشواری‌های فراوانی را در ادامه راه به دانش‌آموز تحمیل خواهد کرد.

از این رو در این مقاله از “آکادمی عربی” که اولین و تنها “مرجع تخصصی آموزش درس عربی” در ایران است، قصد داریم درباره کتاب عربی نهم و راهکارهای نتیجه گیری بهتر از این درس باهم صحبت کنیم.

پیشنهاد: برای دانلود کتاب عربی پایه نهم کلیک کنید.

کتاب عربی نهم

1_ کتاب عربی نهم در ده درس تنظیم شده است و هر درس در دو جلسۀ آموزشی تدريس می شود.

2_ اين کتاب همچون دو کتاب عربی هفتم و کتاب عربی هشتم متن محور است و بر ترجمه، درک و فهم و واژه‌شناسی تأکيد می‌شود.

3_  ساختار آموزشی کتاب، افزون بر يادآوری مفاهيم دو کتاب پيشين، فعل‌های امر و نهی،
معادل ماضی استمراری، ترکيب اضافی و وصفی، وزن و ريشۀ کلمات و ساعت‌خوانی است

هدف در آموزش فعل، تنها شناخت انواع فعل است. دانش آموزان فعل را در جمله معنا می کنند. همچنين بايد فعل های ماضی، مضارع، امر، نهی، نفی و مستقبل را در جمله تشخيص دهند. هدف از آموزش ترکيب وصفی و اضافی اين است که دانش آموز بتواند ترکيب‌هايی مانند «أَخي الْعزيز» را داخل جمله (نه بيرون از جمله) ترجمه کند؛

مثال:
«شاهد ُت أَخيالْع زيز في الْمسجد». در وزن و حروف اصلی نيز به آموزش مفهوم دو وزن فاعل و مفعول پرداخته شده است. همچنين در يکی از تـمرين‌ها ماضی و مضارع باب‌های ثلاثی مزيد آمده است. اما آموزش ثلاثی مزيد مطلقاً از اهداف اين کتاب نيست.اين تـمرين صرفاً جهت آشنايی مختصر و سطحی با این بحث است. در ساعت خوانی نيز فقط ساعت کامل، ربع و نيم آموزش داده شده است و ساعتی مانند «چهار و بيست و پنج دقيقه» از اهداف کتاب عربی نهم نيست.

آموزش فعل و ضمير در کتاب‌های عربی دوره‌ی اول متوسطه بومی  سازی شده است. لذا به ويژه از اوليای دانش آموزان که با سبک گذشته خو گرفته اند و می خواهند به فرزندانشان کمک کنند درخواست می شود به اين مطلب مهم توجه کنند. آموزش ضماير و صيغه های افعال براساس دستور زبان فارسی و به صورت (من، تو، او، ما، شما، ايشان) است. سبک پيشين به اين صورت بود:

(هو ُ ، ه ُ ما، ه َ م، هي ُ ، ه ُ ما، ه َّن َ ، أنت، أنتُما، أنتُ ِ م، أنت، أنتُما، أنتُ َّن، أنا، نَ ُ حن)

هرچند تدريس فعل به شيوۀ بومی سازی است؛ اما اشکالی ندارد که در پايان آموزش به منظور تثبيت آموخته ها به شيوۀ مرسوم در صرف عربی عمل کرد؛ اما هدف حفظ طوطی وار صرف فعل نيست. دانش آموز بايد ضماير متّصل (شناسه ها) را بشناسد؛

مثلاً با ديدن «تُم» در فعل هايی مانند «کَتَبْـتُم،» «ذهبْـتُم» و «جلَسـتُم» و ديدن «تَ َ ـ + … +ون» در فعل هايی مانند «تَکتُبون،» «تَذهبون» و «تَجلِسون» معنای آنها را تشخيص بدهد.

نه اينکه فعل های ماضی يا مضارع را صرف کند تا به «فَعلْـتُم» و «تَـفْعلـون» برسد، آنگاه معنای آنها را تشخيص بدهد.

همينکه دانش آموز فعل َ «ذهبوا» را درجمله ای مانند «اَلطُّلاب َذهبوا إلی مدرستـهم». يافعل «اِذهبوا» را در جمله ای مانند «أَيُّها الطُّلاب، اِذهبوا إلی ُصفوفکم» درست معنا می کند و فرق «اِذهبوا» رابا«ذهبوا» می داند، هدف آموزشی برآورده شده است.

بهترين راه برای موفّقيّت در درس عربی، مطالعه قبل از تدريس معلّم است.